Historia

Najpierw była Katedra Etnografii. Zorganizowała ją na UŁ, wiosną 1945 roku, przybyła ze zniszczonej Warszawy dr Kazimiera Zawistowicz-Adamska. Na początku lat 90. XX wieku Katedra Etnografii została przemianowana na Katedrę Etnologii, a w 2005 roku przekształcona w Instytut Etnologii i Antropologii Kulturowej.

Od samego początku istnienia akademickiego ośrodka łódzkiego podstawą jego prac badawczo-naukowych były systematyczne studia terenowe prowadzone w Polsce i Europie. Dotyczyły one współdziałania gospodarczego i pomocy wzajemnej w środowisku wiejskim, szałaśnictwa górskiego, pasterstwa nizinnego w dorzeczu Pilicy, rolnictwa na Kurpiach, maszoperii kaszubskich oraz flisu. Intensywne prace badawcze objęły Karpaty (hodowla i pasterstwo wysokogórskie), środowisko robotnicze miasta Łodzi oraz łódzkich luteran, mieszkańców Bełchatowskiego Okręgu Przemysłowego, Kaszubów Bytowskich w Polsce i w Kanadzie. Od końca lat 90. XX wieku w Instytucie prowadzone są indywidualne badania mieszczące się w obrębie antropologii miasta i antropologii w mieście, antropologii wizualnej, antropologii jedzenia czy folklorystyki i e-folkloru, koncentrujących się na problemach tożsamości i lokalności, wspólnoty i wspólnotowości, również metodologii i teorii badań nad kulturą (szczegóły w poszczególnych profilach pracowników Instytutu).

Kierownicy/Dyrektorzy:

prof. dr Kazimiera Zawistowicz-Adamska (kierownik Katedry 1945–1967);

1967–1970 – stanowisko kierownika Katedry pozostaje nieobsadzone;

prof. dr hab. Bronisława Kopczyńska-Jaworska (kierownik Katedry 1970–1994);

prof UŁ dr hab. Władysław Baranowski (kierownik Katedry 1994–2005; dyrektor Instytutu 2005–2012);

prof. UŁ dr hab. Grażyna Ewa Karpińska (dyrektor Instytutu od 2012).